#014 Naomi de Wit

In deze editie van Nulverbaal staat de in Portugal geboren Naomi de Wit centraal. Zij is de belichaming van de Rotterdamse ‘no-nonsens mentaliteit’. Momenteel woont de twintiger in het Poortgebouw op de kop van Zuid. Een veganist wil ze zichzelf niet noemen en dat begrijp ik; Naomi valt niet in een hokje te plaatsen.

Voor de mensen die je nog niet kennen; zou je jezelf willen voorstellen
“Ik ben Naomi de Wit, 23 jaar en ik woon momenteel in het Poortgebouw in Rotterdam. Ik ben in Portugal geboren; Coimbra om precies te zijn. Mijn ouders hebben heel veel rondgereisd in hun leven en op een gegeven moment zijn zij dus in Portugal gestand. Daar hebben ze een café gehad. Mijn moeder kon eigenlijk niet zwanger worden dus ze hadden nooit ingecalculeerd dat ik geboren zou worden.”

Dus je bent een wonderkindje!
“Een beetje wel ja en het grappige is dat ik op Moederdag en Bevrijdingsdag ben geboren hahaha heel spectaculair allemaal. Toen ik een jaar of twee was zijn we terug gegaan naar Nederland. Ik kan de taal niet spreken en ben ook nooit meer teruggeweest. Het onderwijs is hier beter en mijn ouders hebben altijd gezegd dat we ooit nog op vakantie terug gaan naar Coimbra.”

Wat voor een studie doe je?
“Ik zit in het laatste jaar van het Grafische Lyceum, ben vrijwilliger bij Showroom MAMA en werk al drie jaar met veel plezier bij de schoenenwinkel Sasha.”

Hoe ervaarde jij de wereld als kind?

“Ik vond de wereld een hele rare plek, ik heb mezelf ook nooit heel erg thuis gevoeld. Ik voelde me altijd anders dan anderen; op bepaalde vlakken was ik veel verder en op andere vlakken had ik een grote achterstand. Ik vond het bijvoorbeeld moeilijk vriendschappen te sluiten en vroeger deed ik bepaalde dingen om indruk te maken op mensen.”

Waarom had je de behoefte om indruk op anderen te maken?
“Ik heb het niet altijd even makkelijk gehad. Ik heb veel uitersten gehad of ik was heel verdrietig of heel blij. De laatste jaren is het minder geworden en ik ben bezig geweest met een persoonlijke ontwikkling. Vroeger vond ik het wel leuk om de spanning op te zoeken en dat hoort bij de pubertijd; het is een soort fase waar je doorheen loopt, de één heeft het wat extremer dan de ander.”

Je hebt je hier nooit thuisgevoeld vertelde je net. Wat is voor jou het keerpunt geweest in je leven?
“Er gebeuren genoeg dingen in het leven die gewoon moeten gebeuren. Ik kan er hoog of laag om spring maar dat lost niks op. Het is niet belangrijk om je te focussen op je problemen. Op een gegeven moment kwam ik op een punt dat ik realiseerde dat ik mijn keuzes zo hard kan beinvloeden. Ik wilde heel graag bij Showroom MAMA stage lopen. Elke dag hield ik me er mee bezig en ik wilde het zo graag. Ik was niet de perfecte kandidaat, ik had geen laptop maar ik ben het wel geworden.”

Hoe werkt het proces van het manifesteren van je dromen?
“Het klinkt misschien cliché maar ‘if you put your mind to it, it will happen’. Het is heel makkelijk om te zeggen dat je iets graag wilt maar dat het veel moeite kost. Ik denk dat mensen daar teveel in blijven hangen en ik soms ook. Je moet dromen overal als een zaadje planten in je bewuste en onderbewuste dan groeit daar vanzelf wel iets uit.”

Heb je bepaalde rituelen die je uitvoert om je dromen te laten manifesteren?
“Ja ik heb wel een tijdje een ritueel gehad waarin ik dingen opsschreef die ik graag wilde. Zoals de stageplek maar ik wilde ook reizen en ben uiteindelijk naar Thailand geweest. dat was zo indrukwekkend; door Azië reizen, dat wil ik graag nog een keer doen.”

Waarom wil je graag door Azie trekken?
“De gebruiken in het Westen zijn totaal anders dan in het Oosten. In het Westen gaat het om het bereiken van materielen doelen. In Azie heb je dat ook op de plekken die het Westen naleven maar de natuur is daar de baas, niet de mens. In Thailand heb je overal planten, de mens en de natuur groeien gewoon samen.. Je hebt geen afkadering van hier is het looppad en hier is groen. Je hebt bijvoorbeeld gebouwen die zodanig begroeid zijn dat ze niet meer leefbaar zijn voor mensen. Ook als je kijkt naar de offers die de bevolking daar aan de Goden geeft dan zijn dat ook bloemenkransen en planten. Ze leven daar dichter bij de natuur.”

Ik heb ooit een uitspraak gelezen over het probleem op aarde; dat begon namelijk op het moment dat de mensheid besloot om de natuur te manipuleren. Ben je het daarmee eens?
“Daar zit zeker een kern van waarheid in ja. Als mens willen we alles beinvloeden en tot een bepaalde hoogte is dat begrijpelijk, maar het begint nu gekkenwerk te worden.”

Waarom vind je het gekkenwerk?
“Het octrooi op zaadjes bijvoorbeeld. Dat is absurd. Als er iets is wat wij mensen altijd hebben geprobreerd dan is het zelfvoorzienend zijn in ons voedsel. Ik vind dat een zeer kwalijk iets. Ik las laatst bijvoorbeeld dat het bedrijf Nestle (red.) al het water in de wereld wil opkopen. Het feit dat iemand daar aan denkt is al absurd.”

Geld het octrooi op zaden alleen in Nederland?
“Nee dit geld over de hele wereld. En het octrooi op zaad is in handen van een bedrijf dat Monsanto heet. Ik wil er niet teveel op ingaan en vind niet dat het mijn leven zodanig moet beïnvloeden dat ik er  last van ga krijgen; omdat ik er teveel over nadenk. De zaden van mais zijn al opgekocht en nu zijn ze bezig met de zaden van bijv. tomaten. Ik vrees voor de biologische boer want op het moment dat één bedrijf alle zaden in handen heeft dan kunnen zij de biologische markt verbieden.”

Waarom is persoonlijke ontwikkeling belangrijk voor je?
“Ik vind dat dat is wat je als mens moet doen in het leven. Je wordt als een soort van leeg omhulsel geboren. Je wordt beïnvloed door je ouders en vrienden maar jij bepaalt uiteindelijk waar je terechtkomt. Je kan jezelf ontplooien door bijv. een opleiding te volgen maar het allerbelangrijkste is dat je aan het eind van je leven kan zeggen dat je echt je best hebt gedaan om een goed mens te zijn. Sommige zoeken het in het spirituele andere weer in aardse doelen maar ik denk dat de balans het belangrijkste is. Je moet niet teveel uitsluiten. Vroeger dachten we ook dat de aarde plat was maar toen bleek die rond te zijn. Ik wil niet zeggen dat ik geloof in geesten maar er bestaat een kans dat ze er wel zijn; dus ik wil niets uitsluiten.”

naomi-nulverbaal-kunst

Hoe ziet je ochtendritueel?
“Nu is het de vakantieperiode dus ik heb een super relaxed ritueel. Ik sta rond tien uur op mijn vriendje is dan al helaas naar z’n werk. Ik zet als eerst mijn muziek aan en maak ik een rustig ontbijtje en dan ga ik douchen. Mijn dag ziet er altijd anders uit vanaf dat moment. Soms ga ik schilderen, soms shoppen, soms naar mijn vader.” 

Wat is je favoriete kledingzaak?
“De Monki want je hebt in Rotterdam niet veel tweedehands zaken die betaalbaar zijn. Ik shop mede hierdoor graag bij de Monki.” 

Wat betekend het wonen in de stad Rotterdam voor jou persoonlijk?
“Ik heb heel lang een haat-liefde relatie met Rotterdam gehad. Het laatste half jaar been ik heel actief voor Rotterdam bezig geweest door in het Poortgebouw te gaan wonen en door Showroom MAMA. Soms heb je het gevoel dat iedereen langs je heen leeft maar dat valt eigenlijk wel mee. Er valt heel veel te ontdekken en mensen zijn ergens best open. Het is belangrijk om nieuwe mensen te ontmoeten.” 

Het valt me op dat je een heel eigenzinnig voorkomen hebt. Je bent overduidelijk geen kloon van een popster of iets dergelijks. Half blond en half zwart haar wat is het verhaal daarachter?
“Ik word soms met Lady Gaga vergeleken. (stilte) Ik heb altijd hele gekke kleuren in mijn haar gehad. Alleen blond vind ik saai en alleen zwart staat me ook niet. Ik zag het op het internet voorbij komen en ik had al zoveel kaspels geprobeerd dus dit kon er ook wel bij. Een normaal standaard kapsel past niet bij me. Na een maand verveel ik me alweer en moest ik iets anders met mijn haar doen. Ik vind het belangrijk dat je met je uiterlijk iets kan communiceren naar anderen. Wat je interessant vindt, wat je mooi vindt en waar jouw schoonheidsidealen liggen. Een tijdje geleden studeerde ik Mode en ik heb zeg maar de manier waarop je met mode kunt communiceren altijd interessant gevonden.”

Waarom ben je destijds Mode gaan studeren?
“Die wereld heeft me altijd gefascineerd. Het begon bij de ontwerper Gareth  Ough (red.) hij ontwierp bizarre stukken voor zijn modellen. Rare vormen, zwart-wit, niet charmant. Hij ontwerpt ook voor balletgezelschappen. Sinds ik hem ken vind ik het echt super, wat je kan doen met uiterlijk vertoon. Ik heb ooit een filmpje van hem in het Boijmans Museum gezien en het was zo indrukwekkend; ik werd er helemaal bang van. Hij gebruikt angstaanjagende muziek in zijn shows. Ik vind het duistere vaak wat spannender dan wat er in het licht gebeurd; zeker in de kunst. Mode trekt me en het mystieke ook.”

Waarom trekt de duistere kant je in de kunst. Heb je het gevoel dat je je eigen duistere kant hebt geaccepteerd?
“Soms vecht ik er wel tegen maar het zijn alleen maar gedachtes. Ze komen en gaan en soms is het interessant om je negatieve gedachtes te ontplooien. Waarom denk ik dit? Als ik beter wil worden dan moet ik ook kunnen accepeten dat ik slechte eigenschappen heb. Die zijn net zo belangrijk als de positieve eigenschappen.”

Wat communiceer jij met je authentieke stijl naar de buitenwereld?
“Uhm, dat is een goede vraag. Ik wil voornamelijk met mijn voorkomen mensen laten zien dat het oké is om te zijn, maar ik heb er altijd moeite mee als mensen die er extreem uitzien worden uitgelachen. Maar anderzijds heb ik er moeite mee als mensen die er normaal uitzien grapjes maken over mensen die er extreem uitzien. Snap je wat ik bedoel? En ik probeer met mijn voorkomen een soort van combinatie tussen beiden te maken. Soms zie ik er super saai uit en heb ik alleen maar grijs en zwart aan, het ligt ook aan mijn emoties. En soms doe ik gek met patronen. Ik wil een mens zijn waar anderen graag naartoe kunnen komen. Ik wil mezelf graag als iemand doen voorkomen die openstaat voor mensen en dingen. Ik houd ervan om met iedereen te praten als het maar menselijk blijft.”

Wat is het verhaal achter je tattoo’s. Ik zie namelijk een aparte tattoo met alleen maar puntjes?
“Het is eigenlijk een oude stijl; Dot Work heet het. Het zijn kleine puntjes die een laag vormen. Ik heb nu twee lagen en zo moet er uiteindelijk een opvulling ontstaan om mijn sleeve op te vullen. Ik had namelijk een paar losse tattoeages en ik wist niet zo goed hoe ik het tot een geheel kon maken. The flower of Life staat voor de essentie van het leven in vorm gevat.”

De essentie van het leven in vorm gevat; kan je dat nader verklaren?
“In de chemie, als je alle onderdelen van het leven terug naar een wetenschappelijke vorm haalt. Als je DNA uit elkaar trekt dan krijg je één vorm en dat is de vorm van de heilige geometrie. En als je alle vormen weer in één stopt dan krijg je al het leven bij elkaar. Dit is een Universele taal geworden het is niet zweverig maar juist heel wetenschappelijk. De vorm is concreet en praktisch maar teglijkertijd zweverig. Het teken komt namelijk ook terug bij de Maya’s en de Grieken.

naomi-nulverbaal-kunst3

Heb je het over levende wezens of materie?
“Beiden. Niks is levenloos. Als ik met de kennis die ik nu heb biologie had kunnen volgen dan had ik een tien gehaald. Als je nieuwsgierig bent en gaat nadenken over waarom de dingen zijn zoals ze zijn. Er is zoveel meer onzichtbaar voor het blote oog. Dat zijn gewoon hele rare dingen en soms ga ik bepaalde onderwerpen echt opzoeken. Ik lees gewoon veel en kijk veel documentaires. Ik kan niet rekenen, ben slecht in speling en taal ligt me ook niet; het is maar net waar je je in interesseert. Als ik mijn hand bijv. op tafel leg dan ligt mijn hand eigenlijk niet op tafel; er zit namelijk gewoon lucht tussen, anders was mijn hand door de tafel heen gegaan. Dit heeft te maken met atomen, om maar iets te noemen. Kwantumfysica interesseert me enorm.”

Je liep stage bij Showroom MAMA maar creëer je zelf ook kunst?
“Ja ik schilder, dat is eigenlijk mijn grootste liefde. Voordat ik op het Grafisch Lyceum begon schilderde ik al. Ik vond de overstap naar de kunstacademie iets te groot omdat je dan toch al geacht wordt zelfstandig dingen te kunnen doen. En ik zweefde nog een beetje tussen vrijheid en de behoefte aan begeleiding. Ik heb het eigenlijk een beetje van mijn vader; hij heeft zelf de kunstacademie gedaan en heeft mij altijd geprobeerd te ‘triggeren’ voor de kunst. Dat is wel een beetje blijven gangen.”

Was het belangrijk voor je vader dat je iets met kunst ging doen?
“Mijn vader schilderde vroeger maar heeft nooit de academie afgemaakt. Dat vond hij een grote zonde. Mijn moeder houd ook ontzettend veel van kunst. Het is mooi om te kunnen genieten van wat een ander heeft gemaakt. Kunst is heel breed. Je kan de meest mooie dingen vinden met een duistere randje.”

Schilder je regelmatig?
“Dat is wel lastig zeker na mijn stageperiode van een half jaar. Ik ben gisteren na lange tijd weer begonnen met schilderen. Het startpunt is altijd hels. Waar moet ik beginnen, wat ga ik maken, wat is mijn inspiratie? Ik heb ideeen van veel dingen die ik wil maken maar dan weet ik niet of ik het nu al wil maken. Ik ben geen goede schilder. Had een hekel aan schetsen en dat is mijn valkuil geweest. Zo ben in slecht in verhoudingen maar dat kan ik nu wel weer waarderen. Ik kan geïnspireerd worden door een afbeelding of een citaat of mijn eigen gedachtes. Soms zoek ik er plaatjes bij voor de poses die ik zoek dat helpt met de richtlijnen. Nu ben ik begonnen met het schilderen van een Afrikaanse vrouw die gek beschilderd is met een rozenkrans.”

Hoe ben je op de foto gestuit?
“Die heb ik jaren geleden in de ‘Happinez’ gezien; best een raar tijdschrift althans dat heb ik altijd gevonden. Aan het begin hebben ze vaak fotoreportages. Ik zag een foto van naakte Afrikaanse kinderen met bloemen in hun haar. De citaat erbij was: ‘Hoe mooi zou het zijn om altijd de naakte schoonheid te zijn’ ik vind dat mooi. Een tenger lichaam, donker van kleur en beschilderd met wit. Wij kunnen zeggen ‘ik koop blauwe oogschaduw’ maar zij moeten zich in de stam op een andere manier uiten. De stoffen die gebruikt zijn, de poses die ze maken, het is natuurlijk absurd als je erover nadenkt. Zij zijn zich niet bewust van de industrie achter de foto, dat er geld mee verdiend wordt en dergelijke. Tussentijds maak ik foto’s van mijn werk. Je ziet het verloop en soms schilder ik erover heen.” 

Hoelang doe je over een schilderij?
“Soms één maand, soms een half jaar…dat verschilt heel erg.”

Heb je rolmodellen?
“Nee. Nee. Dat veranderd altijd heel erg. Ik heb geen rolmodellen maar ik heb wel mensen die me inspireren en na een half jaar ben ik uitgekeken. In mijn tienerjaren ben ik van Gothik naar R&B en HipHop gegaan ik ben nooit ergens blijven hangen. Mijn ouders respecteer ik enorm maar dat is een andere soort relatie. (stilte)
Nou trouwens ik kan wel iemand opnoemen; Tony Robbins (red.) is een ‘self-help speaker’. Ik heb ooit een CD van een oud huisgenoot gekregen het is een 30-day plan die alles in je leven verbeterd. Ik heb het nooit afgeluisterd ik kom nooit verder dan de helft en dat vind ik al heel erg maar het heeft heel veel voor me gedaan. Alleen al één tiende van de cd is de moeite waard om te luisteren. Die man zet dingen heel erg in perspectief en ik ben echt niet van het Amerikaanse overdreven gedoe, dit is anders.”

naomi-nulverbaal-kunst2

Is er iets wat het grote publiek niet over je weet?
“Ik ben soms ook verdrietig. Veel mensen zien me als een stoere, sterke meid en dat ben ik ook wel maar soms voel ik me ook niet goed. Gelukkig kan ik dan altijd bij mijn vriendje terecht en mijn vader. Hij heeft dat ook en we hebben een sterke band. Als we elkaar een paar dagen niet zien dan belt hij altijd. En dat heb ik met mijn moeder op een andere manier. Ik ben heel close met mijn ouders.”

Heb je een concreet voorbeeld van Tony Robbins’ levenslessen die jij hebt toegepast in je leven?
“Mensen hebben twee drijveren; pijn of plezier. Op basis hiervan maak je heel veel keuzes. Heel veel mensen kiezen voor de pijn omdat ze bang zijn om het plezier te bereiken. Het is verstandiger om de gok wel te wagen dan dat je in het startpunt van pijn blijft hangen. Elke gedachte brengt je pijn of plezier.”

Je hebt een heel interessant leven en ontmoet zoveel mensen met hun eigen ideeën en levensstijlen. Hoe blijf je toch trouw aan jezelf?
“Om de dingen te blijven doen waar je je fijn bij voelt. Tuurlijk heb ik periodes dat ik liever in bed blijf liggen. Maar ik probeer de interessante dingen in het leven op te blijven zoeken en kansen zoals een stage bij showroom MAMA aan te grijpen. Het is heel moeilijk om trouw aan jezelf te blijven als er zoveel invloeden om je heen zijn. Tuurlijk voel je je onzeker over je gewicht als je altijd reclame’s en tijdschriften van slanke vrouwen zien. Het is acceptatie, soms moet je het van je af laten glijden en soms moet je er een potje om janken. Het is oké om gelukkig te zijn, het is oké om je niet goed te voelen. Ik probeer ergens in het midden te blijven. Go with the flow. Proberen zoveel mogelijk te ervaren. De wijste les is denk ik om te leren en te leven, niks is onbereikbaar, ga ervoor en soms ook niet en dat is ook goed.” 

naomi-nulverbaal-kunst4

Heb je een favoriete qoute voor jezelf?
“Ja ‘respect yourself enough to not do it’. Ik ben namelijk heel lang veganist geweest en ik eet nooit vlees.”

Waarom eet je geen vlees?
“De zwaarte wat er aan vlees hangt. Wat er allemaal met dat dier is gebeurd. Ik ben niet een veganist die geen mug dood slaat ofzo. Dit is iets waar ik zelf voor kies. Ik heb het altijd raar gevonden dat we geen honden eten maar wel varkens terwijl varkens intelligenter zijn. Het is voor iedereen een eigen keuze maar ik zou er geen één kunnen doorslikken. De huidige manier waarop dieren geproduceerd worden, gekweekt worden, dat vind ik niet menselijk.”

Sinds wanneer ben je gestopt met vlees eten?
“Ik ben denk ik al vier jaar vegetarisch. Mijn huisgenoot destijds, dezelfde als van de Tony Robbins CD ja, was veganist en hij heeft me op een creatieve manier met koken leren omgaan. Ik heb eieren bijvoorbeeld nooit echt heel lekker gevonden. Veganisme was de logische volgende stap. Kaas is altijd heel lastig geweest en ik heb soms dat ik een paar maanden zondig en dan weer twee maanden of soms een jaar als veganist leef.”

Wat doet de veganistische levensstijl met je leven?
“Het is allereerst lekker, je krijgt er veel meer energie van je merkt dat je huid veel beter word. Buikpijn heb je niet meer zoveel. Je hele verteringssysteem wordt gewoon anders. Je lichaam vindt het moeilijk om vlees te verteren het duurt een dag en daar word je ook moe van. En als je plantjes eet ja, dan gaat dat een stuk makkelijker.  Je hersens is sowieso scherper. Het is goed om goed te doen en dat voel je ook van binnen.”

Over 10 jaar…

“Over 10 jaar weet ik het nog niet. Dat zou mijn antwoord zijn ik weet het echt niet. Ik hoop dat ik veel gereisd heb maar over 10 jaar… [stilte] Over 10 jaar wil ik ook nog niet weten.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *